سیزدهمین سال سیاه را درحالی آغاز مینماییم که محرومیت از شمیم پیراهن یوسف را با تمام وجود احساس میکنیم.همو که قامت استقامت مردم بود دیگر درکنار مایکه سرفراز مردانگی های اوییم نیست .همو که امدو سحر گاه بیداری را بما نوید داد ورفت . رفت واستقامت و پایداری را به ما سپرد تا آنگونه که شایسته ماست این میراث را به ایندگان خویش بسپاریم وگرنه چنان زیرچتر سیاه ظلمت غنودگان را مانیم که عبرت تاریخ شویم .
به همین ارتباط :
شعر ذیل را تقدیم میدارم به روح مطهرپیشوای قبیله دردمندان تاریخ مزاری بزرگ
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط باچۀ آزره در 23 Feb 2008 و ساعت
13:47 |

