هی برادر :
این قصه سر دراز دارد!
موضوع تهاجم"دولت ، طالبان "در قالب کوچی بالای مردم بومی بهسود یک معضل جدید نیست.این مشکل قبل از دوران عبدالرحمن جابر وجود داشته و تاریخ به کرات از جنایات دولت درکنارگروه جهال(کوچی)در بسا مناطق کشور مطالبی در سینه داردکه شمه از آنراتقدیم تان میدارم.
جنگ (جوری یا جواری )
بهار سال : 1332 جاغوری
سید عباس والی وقت غزنی بنا به تطمیع وتحریک اداره استخبارات پاکستان در دیدار خصوصی سران اقوام پشتون (شاه جوی.قلات.کتواز و گیلان) تعدادی را مسلح نمود تا جنگ میان پشتون ها و مردم جاغوری را شعله ور سازد . پاکستان دقیق مثل امروز میخواست با اشتعال جنگ داخلی در افغانستان از تیرگی روابط خویش با رژیم وقت کابل بکاهد.
شامگاه شانزدهم رمضان تعدای افراد مسلح وارد بازارک (حوتقول جاغوری) گردیده با به قتل رسانیدن سه تن از دوکانداران اموال زیادی را بار شتر های شان نموده و فرار میکنند.بلا فاصله بزرگان جاغوری طی جلسه یی از همسایه های پشتون خود میخواهد تا بخاطر حفظ امنیت منطقه غارت گران را تسلیم مردم نمایند .
پشتونها که پشت شان به دولت بود با لحن تند جواب رد فرستاده را ه ( تنگه اوتله ) را بروی مردم جاغوری بسته و کسانی را هم که دستگیر میگردند به قتل میرساندند.
تا اینکه مردم جاغوری با ارسال پیام های بعدی به نتیجه مطلوبی دست نمی یابند و بلاخره به دفاع بر میخیزند که این قیام محلی چند ین ماه به درازا کشید و نزیک 20 تن از مردم جاغوری وقریب به 700 تان از مهاجمین کشته بجا گذاشت.
دولت خاین ظاهرشاه سفاک به این بهانه انتقام سختی را از مردم گرفت،جرایم سنگی ، تاخت و تاز اراذل دولتی .چورو چپاول اموال و دارایی مردم ووو.
استفاده دیگر رژیم فاشیست و قبیلوی کابل ، ماهی گرفتن از آب گل آلود حاضر بود . دولت به این بهانه شریف خان(پیلوت) برجسته ترین خلبان نامی کشور و شریفی یکی از سخنوران نامور و نماینده مردم در مجلس را همراه با تعدادی بی گناه دیگر سالها روانه زندان های دهمازنگ نمود که علت این کار دولت ظاهر خاین انتقام از حزب وطن بود یعنی یک تیر دونشان .
با تاسف باید گفت که تمامی معاهدات ، پیمان ها، و معاملات ننگین مثل"دیورنت.گندمک.پنجده و و و) را یکسره اقلیت حاکم پشتون اجرا نموده.همیشه تاریخ اینها برای منافع بیگانه با مردم خود در نبرد و ستیز بوده اند.
وامروز نیزبا استفاده از پوستین تکه پاره اسلام برای منافع پاکستان، ایران و اعراب کشور و مردم را به سویی یک بحران و تباهی دیگر سوق میدهند.
باید گفت که تجاوز پشتونها بنام کوچی دربهسود تهاجم سفارشیی بود که از مرکز ( ISI ) دستور آن صادر گردیده بود. هموطنان پشتون ما فقط مامور بودند معذور.
